Ο Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, πρώην βουλευτής και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ψηφοδελτίου Ενωτική Πρωτοβουλία ΜέΡΑ25 | Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά επισκέφθηκε το Αγρίνιο σήμερα Μεγάλη Πέμπτη, (2 Μαΐου 2024).
και περιόδευσε στο κέντρο της πόλης.
Δείτε τη Συνέντευξη του Κ. Λαπαβίτσα στο Agriniodaily.gr
» »
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ ΣΤΟ Agriniodaily.gr
« Μόνο όποιος φοράει παρωπίδες δεν βλέπει τη συνεχή αποσάθρωση της Ελλάδας οικονομικά και κοινωνικά.
Είμαστε στην περιφέρεια της ΕΕ, χωρίς καμία προοπτική να πετύχουμε την σύγκλιση με τις πλουσιότερες χώρες του κέντρου.
Μέσα στο σκληρό μνημονιακό πλαίσιο, η ελληνική οικονομία παραμένει μικρότερη από το 2008 και χωρίς πραγματική δομική αλλαγή. Βασίζεται στους χαμηλούς μισθούς, τη μόνη πηγή κέρδους για το μεγάλο κεφάλαιο.
Βρισκόμαστε σε μακροχρόνιο οικονομικό αδιέξοδο που δημιουργεί έντονη κοινωνική δυσανεξία. Αυτή είναι η βαθύτερη αιτία για τα φαινόμενα βίας και δυσλειτουργίας των θεσμών που σφραγίζουν την καθημερινή ζωή.
Στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη καθρεφτίζεται το αστικό στρώμα που έχει αποδεχθεί το αδιέξοδο, αλλά κυριαρχεί πολιτικά και αναμορφώνει τη χώρα μας προς το χειρότερο.
Μιλάει για φυλετικά, σεξουαλικά και άλλα δικαιώματα, ενώ αντλεί την ισχύ του από την οικογένεια, τον πλούτο, και τη θρησκεία.
Επαίρεται για τη δημοκρατία, ενώ χαρακτηρίζεται από βαθύ αυταρχισμό.
Περηφανεύεται ότι ενισχύει τη γεωπολιτική ασφάλεια της χώρας, ενώ γίνεται πρωτοπαλίκαρο των ΗΠΑ και συμμαχεί με το Ισραήλ.
Διακηρύσσει την προσήλωση της στην ελεύθερη αγορά, ενώ χρησιμοποιεί το κράτος για να εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα.
Φλυαρεί για οικονομική ανάπτυξη, καθώς η χώρα σέρνεται χωρίς κατεύθυνση.
Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι βαθύτατα και κυνικότατα ταξική, χωρίς συναίσθηση της ιστορικής παρακμής που απειλεί την Ελλάδα.
Επείγει να υπάρξει μαχητική αντιπολίτευση που θα ανοίξει δρόμο για ριζικές πολιτικές αλλαγές.
Είμαστε στην περιφέρεια της ΕΕ, χωρίς καμία προοπτική να πετύχουμε την σύγκλιση με τις πλουσιότερες χώρες του κέντρου.
Μέσα στο σκληρό μνημονιακό πλαίσιο, η ελληνική οικονομία παραμένει μικρότερη από το 2008 και χωρίς πραγματική δομική αλλαγή. Βασίζεται στους χαμηλούς μισθούς, τη μόνη πηγή κέρδους για το μεγάλο κεφάλαιο.
Βρισκόμαστε σε μακροχρόνιο οικονομικό αδιέξοδο που δημιουργεί έντονη κοινωνική δυσανεξία. Αυτή είναι η βαθύτερη αιτία για τα φαινόμενα βίας και δυσλειτουργίας των θεσμών που σφραγίζουν την καθημερινή ζωή.
Στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη καθρεφτίζεται το αστικό στρώμα που έχει αποδεχθεί το αδιέξοδο, αλλά κυριαρχεί πολιτικά και αναμορφώνει τη χώρα μας προς το χειρότερο.
Μιλάει για φυλετικά, σεξουαλικά και άλλα δικαιώματα, ενώ αντλεί την ισχύ του από την οικογένεια, τον πλούτο, και τη θρησκεία.
Επαίρεται για τη δημοκρατία, ενώ χαρακτηρίζεται από βαθύ αυταρχισμό.
Περηφανεύεται ότι ενισχύει τη γεωπολιτική ασφάλεια της χώρας, ενώ γίνεται πρωτοπαλίκαρο των ΗΠΑ και συμμαχεί με το Ισραήλ.
Διακηρύσσει την προσήλωση της στην ελεύθερη αγορά, ενώ χρησιμοποιεί το κράτος για να εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα.
Φλυαρεί για οικονομική ανάπτυξη, καθώς η χώρα σέρνεται χωρίς κατεύθυνση.
Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι βαθύτατα και κυνικότατα ταξική, χωρίς συναίσθηση της ιστορικής παρακμής που απειλεί την Ελλάδα.
Επείγει να υπάρξει μαχητική αντιπολίτευση που θα ανοίξει δρόμο για ριζικές πολιτικές αλλαγές.
Η οικονομική στασιμότητα της Ελλάδας
Δέκα χρόνια μετά τη μεγάλη κρίση, η ελληνική οικονομία δεν έχει πετύχει καμιά σημαντική αλλαγή. Κυριαρχείται από υπηρεσίες χαμηλής παραγωγικότητας, κυρίως τον υπερτροφικό τουρισμό, η βιομηχανία είναι μικρή και αδύναμη, ο αγροτικός τομέας πάσχει βαθιά.
Οι ωφελημένοι είναι οι ολιγάρχες, καθώς και ένα λεπτό στρώμα της ανώτερης μεσαίας τάξης που αποσπά προσόδους από ακίνητα και κερδοσκοπία.
Για τους πολλούς υπάρχουν οι χαμηλοί μισθοί και η ακρίβεια, που φέρνουν τεράστια μεταβίβαση εισοδήματος από την εργασία στο κεφάλαιο, καθώς πέφτει το διαθέσιμο εισόδημα και εκτινάσσονται τα κέρδη.
Απαιτείται η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, ώστε να ανέβουν οι μισθοί. Απαιτείται επίσης κρατική παρέμβαση στις μεγάλες εταιρείες που ελέγχουν την αγορά: πλαφόν στις τιμές των βασικών αγαθών, φορολογία των κερδών, διαφάνεια στις τιμολογήσεις και πρόστιμα, περιορισμός του μεριδίου της αγοράς των μεγάλων εταιρειών.
Το κύριο ζητούμενο είναι όμως η δομική αλλαγή της οικονομίας για να βγούμε από το αδιέξοδο.
Χρειαζόμαστε εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που θα χρηματοδοτείται από υγιείς τράπεζες με δημόσια ιδιοκτησία και διοίκηση. Το πρόγραμμα αυτό θα είναι προσανατολισμένο στην προστασία του περιβάλλοντος και θα δημιουργεί καλύτερες συνθήκες ζωής για όλους.
Οι οικονομικές μας προτάσεις για παραγωγική αναδιάρθρωση στηρίζουν την κοινωνική συμμαχία της μισθωτής εργασίας, των αγροτών και των μικρομεσαίων, που είναι η μόνη δύναμη ικανή να χτυπήσει την κυρίαρχο ολιγαρχικό κεφάλαιο και τους υποστηρικτές του.
Δύο πράγματα είναι αναγκαία. Πρώτο, η ανατροπή του μνημονιακού νομικού πλαισίου που μας επέβαλε η ΕΕ. Δεύτερο, η ανοιχτή συζήτηση με τα λαϊκά στρώματα και τους φορείς τους που είναι πηγή γνώσης για την οικονομία.
Δέκα χρόνια μετά τη μεγάλη κρίση, η ελληνική οικονομία δεν έχει πετύχει καμιά σημαντική αλλαγή. Κυριαρχείται από υπηρεσίες χαμηλής παραγωγικότητας, κυρίως τον υπερτροφικό τουρισμό, η βιομηχανία είναι μικρή και αδύναμη, ο αγροτικός τομέας πάσχει βαθιά.
Οι ωφελημένοι είναι οι ολιγάρχες, καθώς και ένα λεπτό στρώμα της ανώτερης μεσαίας τάξης που αποσπά προσόδους από ακίνητα και κερδοσκοπία.
Για τους πολλούς υπάρχουν οι χαμηλοί μισθοί και η ακρίβεια, που φέρνουν τεράστια μεταβίβαση εισοδήματος από την εργασία στο κεφάλαιο, καθώς πέφτει το διαθέσιμο εισόδημα και εκτινάσσονται τα κέρδη.
Απαιτείται η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, ώστε να ανέβουν οι μισθοί. Απαιτείται επίσης κρατική παρέμβαση στις μεγάλες εταιρείες που ελέγχουν την αγορά: πλαφόν στις τιμές των βασικών αγαθών, φορολογία των κερδών, διαφάνεια στις τιμολογήσεις και πρόστιμα, περιορισμός του μεριδίου της αγοράς των μεγάλων εταιρειών.
Το κύριο ζητούμενο είναι όμως η δομική αλλαγή της οικονομίας για να βγούμε από το αδιέξοδο.
Χρειαζόμαστε εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που θα χρηματοδοτείται από υγιείς τράπεζες με δημόσια ιδιοκτησία και διοίκηση. Το πρόγραμμα αυτό θα είναι προσανατολισμένο στην προστασία του περιβάλλοντος και θα δημιουργεί καλύτερες συνθήκες ζωής για όλους.
Οι οικονομικές μας προτάσεις για παραγωγική αναδιάρθρωση στηρίζουν την κοινωνική συμμαχία της μισθωτής εργασίας, των αγροτών και των μικρομεσαίων, που είναι η μόνη δύναμη ικανή να χτυπήσει την κυρίαρχο ολιγαρχικό κεφάλαιο και τους υποστηρικτές του.
Δύο πράγματα είναι αναγκαία. Πρώτο, η ανατροπή του μνημονιακού νομικού πλαισίου που μας επέβαλε η ΕΕ. Δεύτερο, η ανοιχτή συζήτηση με τα λαϊκά στρώματα και τους φορείς τους που είναι πηγή γνώσης για την οικονομία.
Η ΕΕ έχει οδηγήσει την Ευρώπη σε διαδικασία αποβιομηχάνισης, φέρνοντας οπισθοχώρηση στα πεδία αιχμής της τεχνολογίας και της παραγωγής.
Αντί για σύγκλιση των χωρών-μελών, έχει δημιουργήσει ένα κέντρο γύρω από τη Γερμανία και ταυτόχρονα μια σειρά από περιφέρειες.
Τεράστιες διαφορές στο εισόδημα και στον πλούτο έχουν εμφανιστεί ανάμεσα στις χώρες-μέλη, αλλά και μέσα σε κάθε μια από αυτές.
Η γραφειοκρατία της ΕΕ βρίσκεται σε στενότατη διαπλοκή με το μεγάλο ευρωπαϊκό κεφάλαιο. Η ίδια η πρόεδρος της Κομισιόν, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με σοβαρότατες καταγγελίες διαφθοράς.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι με πρόσχημα την περιβόητη «πράσινη μετάβαση» η ΕΕ χρηματοδοτεί δράσεις που είναι προς το συμφέρον επιλεγμένων επιχειρήσεων, ενώ μεταβιβάζει το κόστος στους εργαζόμενους και τους μικρούς παραγωγούς. Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική χτυπάει ευθέως τον αγροτικό κόσμο και έχει φέρει εντονότατη αντίδραση πανευρωπαϊκά.
Τα ίδια συμφέροντα προωθούν μια ολοένα και πιο αντιδημοκρατική στάση σε θέματα ελευθερίας του λόγου. Στρέφουν στις χώρες-μέλη προς τον μιλιταρισμό και ορθώνουν το κίνδυνο γενικευμένου πολέμου.
Η ΕΕ καλλιέργησε τις προσδοκίες των ευρωπαϊκών λαών για έλεγχο της αγοράς και άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου. Σήμερα έχει ιστορικά εξοκείλει και στρέφεται ολοένα προς τα δεξιά.
Η συμμετοχή μας στο Ευρωκοινοβούλιο θα καταδείξει ότι η ΕΕ καταστρατηγεί τα δικαιώματα των λαών.
Θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας μας στο όνομα όσων πλήττονται από τις πολιτικές της Ένωσης.»
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
